ಅವರಿಬ್ಬರು - ೫

ಹಠವಾದಿ ಅವ.

ಕೊನೆಗೂ ಗೆದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.

ಹೇಳದೇ ಇದ್ದರೂ

ಕೊನೆಗೆ

ನಾನೇ ಸೋತಿದ್ದೆ.

ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ.

ಅದೆಂಥಾ 

ಸೆಳೆತವೋ ಅದು!

ಸುಂದರನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ

ಸಧೃಡ.

ಚಂದವಿಲ್ಲದ 

ಚೆನ್ನಿಗ.

ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಲೇ

ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ

ದ್ವೇಷಿಸುವವ.

ದಂಡಿಸುವವ 

ಹಂಗಿಸುವವ

ಚುಚ್ಚಿ-ಚುಚ್ಚಿ

ಮೆರೆಯುವವ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ,

ಸಾವಿರದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು 

ಮೆಲ್ಲಗೆ 

ನಿಜ ಉಸುರುವವ.

ಮೈ ನವಿರೇಳುವಂತೆ

ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು 

ಒದ್ದೆಯಾಗುವಂತೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗೆಯೇ 

ಹಂಬಲಿಸಿ

ಕಾದಿದ್ದವಳಂತೆ

ನಾನೂ ಮೂಕಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು 

ಮೌನವಾಗಿ 

ಅನುಭವಿಸುತಿದ್ದೆ.

ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತಲೆ 

ಬರಸೆಳೆವ ಆ

ಪರಿಯನ್ನು,

ನನ್ನ ಚಂಚಲತೆಯ

ಮೇಲಿದ್ದ ಆತನ 

ಹಿಡಿತವನ್ನು,

ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ 

ಸ್ವಂತಿಕೆಯ 

ಗರ್ವದ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು,

ಖಂಡಿಸುತ್ತಲೆ 

ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೆ.

ನಾನಲ್ಲದ್ದೆಲ್ಲಾ

ಅವನಾಗಿದ್ದ.

ಅವನಲ್ಲಿಲ್ಲದ್ದೆಲ್ಲಾ

ನನ್ನ ಬಳಿಯಿತ್ತು.

ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ 

ಇನ್ನಾವುದರ

ಕೊರತೆ ಇತ್ತು?

ಈಗ ಹೇಳು,

ಸೋಲಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಬಳಿ

ಇನ್ನೇನು 

ಉಳಿದಿತ್ತು?

9/5/2014

ಲಹರಿ

ರಾತ್ರಿ ತೋಳನ ಕೂಗು

ನೀಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬಯಕೆ

ತಲೆ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ

ಗುಂಪು ನಕ್ಷತ್ರ

ಬೆಳಗಿ ನಿಂತ ಬಾನು

ಉಬ್ಬರದ ಅಲೆಗಳು

ಉರಿದು ಬಿದ್ದ ತಾರೆ

ಫಳ್ಲ್ ,ಎಂದ ಹನಿ

ಬಿಳಿ ತಾವರೆ ಕೋಳ

ನೂರು ಮೆಟ್ಟಿಲು

ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ದಿಕ್ಕು

ಝುಂ! ಎಂದ ಮೈ

ಕೈಜಾರಿದ ಮುತ್ತು

ನೀರ ಲಹರಿ..

 24/12/2012

ನಡೆದದ್ದು

ಹೊಸ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ

ಮತ್ತದೇ ಹಳೆ ಹುಡುಗನ ನೆನಪಾಗಿದೆ.

.

ಹೌದು!,

ಅವನು 'ಹಳೆಯ'ವ ನ್ಯಾವಾಗ ಆದ ?

'ಹೊಸಬ' ಅಂತ ಯಾರೂ ಇಲ್ವೇ ಇಲ್ಲ !

ಆದರೂ ಅವನು ಹಳೆಯವನೇ.

ನನ್ನ ಹಳತಾದ ನಿನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ 

ನಿತ್ಯ ಹೊಸದಾಗಿ ಇರುವವನು.

ನನ್ನವನು.

'ನನ್ನವ'ನ್ಯಾವಾಗ ಆದದ್ದವ?

ನಾನು 'ಅವನವಳು' ಆಗ್ಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲಾ!

ಹೌದಲ್ಲಾ!

ಅಂದ್ರೆ.. ಇನ್ನು ಸಾಲುಗಳೇ ಹುಟ್ಟುದಿಲ್ವಾ ?

ಇಷ್ಟುದಿನ ಇದ್ದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಭ್ರಮೆಯಾ?

ಮತ್ತೆ ಅವನು?

ನಾನು?

ಕವಿತೆ?

.

.

.

-ಮಥನ

-ವೈರಾಗ್ಯ

-ಕೊಲೆ

ಇತಿಹಾಸದ್ದು

26/12/2013

ಅವರಿಬ್ಬರು - ೪

ಧಗೆಯಾರದ ಎದೆ ನನ್ನದು

ಉರಿವ ನೆನಪುಗಳಾಗರ

ನಗೆ ತೀದಿಹೆ ಹೊಗೆ ತೋರದೆ 

ಸೋಲಲಷ್ಟೇನು ಆತುರ?

ದಿನ ಕಳೆದಿದೆ ಹತ್ತಾಗಿದೆ

ಸುಳಿವಿರದೇ ಸಾಗಿದೆ

ನೆನಪಿದೆಯೋ ಮರೆತಿರುವೆಯೋ

ಎದೆ ಸಣ್ಣಗೆ ನಡುಗಿದೆ

ಕುಂಡದ ಗಿಡ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದೆ

ಚಂದ ಚಂದ ವಾಗಿದೆ

ಬಳಿಯೇನೋ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು

ಅದೇನೋ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಒಂದಿನಿತೂ ಬದಲಾಗದ್ದು

ಮರೆಯಿಂದಲೇ ಕಂಡಾಗಿದೆ.

ನೋವೇ ಇರದ ಆ ಸಂಭ್ರಮ

ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಒಂಟಿತನದ ಭಾವವೊಂದು 

ಇಂಚಿಂಚೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಗಂಟುಮುಖದ ಗಂಟಲಾಳ

ಹಿಂಸೆಯು ಮನೆಮಾಡಿದೆ.

ಓಡಿಹೋಗಿ ನಕ್ಕುಬಿಡಲು

ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಆಸೆಯಿದೆ.
ಮನ ಮಾಡಿದ ಮೊಂಡು ಹಠದ 

ತುಂಡು -ಇಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿದೆ

9/9/2013

  

ಭ್ರಮೆ

ಇಳಿದ ಸಂಜೆ

ಕಪ್ಪು ಮರಗಳು

ವಿಚಿತ್ರ ಆಕೃತಿ

ದೂರದ ಜಗತ್ತು

ಕ್ಷೀಣ ದನಿಗಳು

ಬೊಗಳುವ ನಾಯಿ

ಕಿರಿಗುಟ್ಟುವ ಹುಳು

ಅಳುವ ಮಗು

ಬಾವಲಿಯ ಕೂಗು

ಅರ್ಧ ಚಂದ್ರ

ಒಂದು ಮಿಂಚುಳ್ಳಿ

ಸ್ತಬ್ಧ ಮೌನ

ಸತ್ತವರ ನೆನೆಪು

ಸಾವಿನ ಭೀತಿ

ತಬ್ಬಲಿ ಭಾವ

ಆಳಕಿಲಿದ ನಿದ್ರೆ

ತಾರಕದ ಶ್ರುತಿ

ವಿಷಾದದ ಗಾಳಿ

ಅರ್ಥ ಕಾಣದ ನಾಳೆಗಳು

ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ 

ನನ್ನವರ ವಾಸನೆ

ಸಣ್ಣ ನಗು

ಕಳಕೊಂಡ ಕಲ್ಪನೆ

ಆವರಿಸುವ ನಿಘೂಡತೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆ

ನಿಶ್ಚಲ ನಾನು

ಕಾಲನ ಪಯಣ

ಮೌನದ ರುಚಿ

ಪ್ರೀತಿಯ ಭೀತಿ

ಸಂತಸದ ವೇದನೆ

ನೋವಿನೊಳಗಿನ ವೈರಾಗ್ಯ

ಎತ್ತರದಲ್ಲೊಂದು ಮನೆ 

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಲೀನ.

23/9/2012

ಕನವರಿಕೆ

ಅವತ್ತು ಹುಣ್ಣಿಮೆ.

ನಾನು ಗುಡ್ಡದ 

ಅಂಚೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.

ನೀಲಿ ಕತ್ತಲೆ,

ಹಟ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿನ ದಾರಿ

ಕೇರಿಯ ಆಚೆಗಿನ ಲೋಕ

ಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯ 

ಅಟ್ಟಣಿಗೆಯ

ಬೆಳದಿಂಗಳು.

ಕೆನೆ ಬಣ್ಣದ ಉರುಟು ಚಂದಿರ

ತಂಗಾಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ 

ಮಿಸುಕಾಡುವ

ಎಲೆಗಳ ಸದ್ದು.

ಕಣಿವೆಯ ತುಂಬಾ

ದೊಂದಿ ಬೆಳಕಿನ

ಬೀದಿಗಳು.

ರಾಶಿ ರಾಶಿ 

ಮಿಂಚು ಹುಳ.

ರಾತ್ರಿ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಮೆಲ್ಲ ತೆರೆದುಕೊಂಡ

ಆ ಸುಂದರ ವಿಸ್ಮಯತೆ.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು

ಬಂದಿದ್ದ.

ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಕೊಳಲು

ಹಿಡಿದು

ತಲೆಯ ಎಡಬದಿಗೆ

ಗರಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ

ಗೊಲ್ಲರಂತೆ.

ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದ.

ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ

ಬರಿಬೆನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು,

ಮೊಗೆದು ಸುರಿವ

ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ 

ನಾನು ಮೊಗ್ಗರಳಿ

ಹೂವಾಗಿದ್ದೆ.

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನನ್ನ

ಕೃಷ್ಣ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ.

27/04/2014

ಅವರಿಬ್ಬರು-೩

ಅವನೇನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ

ನಾನೇ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ

ಚಂದಕ್ಕೆಂಬಂತೆ

ನಕ್ಕ.

ಮತ್ತೆನು ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ

ಮೌನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು.

ಬಹಳಾ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು ನೋಡು,

ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಗುರುತಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು ಬೇರೆ.

ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆವು;

ನಡೆಯುತ್ತಾ 

ಅಷ್ಟು ದೂರ ಹೋದ ಮೇಲೂ

ಅವನೇ ದಾರಿ ಹೊರಳಿಸಿದ 

ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೆ.

ನನ್ನಂತೆಯೇ ಅವ.

ತೋರಿಸಿಕೊಡಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಇದ್ದ!

23/03/2014

ನಿವೇದನೆ

ಕಣ್ಣ ಒಳಗಿನ ಗೀರು

ಒಂದು ಟೊಳ್ಳು ಬೆಳಕು

ಪರಚಿಕೊಂಡ ಕೆನ್ನೆ 

ಒರಟು ಪಾದಗಳು 

ಸದಾ ನಗುವ ಮುಖ

ಗಾಢವಾಗುವ ಕಣ್ಣೀರು

ಕುರೂಪ, ಕುಬ್ಜ, ವಿಕಾರ

ಉಮ್ಮಳಿಸುವ ದುಃಖ

ಹಿಂಡಿಹಾಕುವ ತಿರಸ್ಕಾರ

ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆ

ಉತ್ಸಾಹ, ಅರಿಸುವಿಕೆ

ಗೆಲ್ಲುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು

ಎಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದ ಭಾವ

ಅವರಂತಾಗುವ ಕನಸು

ಇವರಂತಾಗುವ ಕನಸು

ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ

ದೂರ ಸಾಗುವ ಆಸೆ

ಹಿಂದೆ ತಿರುಗದ ಹಾಗೆ

ಮಾತು ಮಾತು

ಮನ ತುಂಬಿದ ನಗು

ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನ ಕೊನೆ

ವಿಷಾದದ ಎಳೆ

ಉಸಿರ್ಗಟ್ಟಿಸುವ ಅಸಮಾಧಾನ

ಕೊಲ್ಲುವ ಒಂಟಿತನ

ಮೊಳೆಯುವ ಭರವಸೆ

ಸಂತಸದ ಪರಿಮಳ

ವಿಶಾಲ ಪ್ರಪಂಚ

ಒಡೆದ ಗಾಜಿನ ಚೂರುಗಳು

ಸಾವಿರಾರು ಮುಖ

ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನ ಬಿಂಬ

ಗಂಟಲು ಹರಿಯುವ ಕೂಗು

ಅಳಿಸಲಾಗದ ಕಲೆ

ಅರದ ದಾಹ

ಒಂದು ಹುಡುಕಾಟ

ಆತ್ಮನ ಸುಸ್ತು

ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ತುಡಿತ

ಉದ್ವೇಗ, ಕೀಳರಿಮೆ

ಹಾಡು ಹೇಳುವ ಮೌನ

ಅರಳುವ ಮನಸು

ನಿಮಿರುವ ಕಿವಿಗಳು

ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಏಕಾಂಗಿತನ

-ದ ಸುಂದರ ನೋವು

ಜೊತೆಗೇ ಇರುವ ಎದೆಬಡಿತ

ಮುಚ್ಚಿ ಕಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ

ಅಳಕ್ಕಿಳಿದ ನಿದ್ರೆ

- ಒಂದು ನಿವೇದನೆ

- ಒಂದು ಮುಗುಳು ನಗೆ

- ಒಂದು ಸಾಂತ್ವಾನ

8/8/2011

ಮೊದಲ ಲೋಕ

ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ

ಬೆಟ್ಟದ ಸಾಲು 

ಮಂಜಿನ ಸಮುದ್ರ

ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು

ಅದರಾಚೆಗಿನ್ನೊಂದು

ಹಸಿರು ಹಸಿರು 

ಹಂಚಿನ ಮಾಡು

ಗಾಜು,

ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು

ಬಿಸಿಲಕೋಲು

ಗಿಡ್ಡ ಬೆಂಚು

ದೊಡ್ಡ ಕಿಟಕಿ

ಉದ್ದುದ್ದ ಗೋಡೆ

ಬಾವಿ ಕಟ್ಟೆ

ದಪ್ಪಗಟ್ಟಿದ ಪಾಚಿ

ನೀರು ನಿಂತ ಮೂಲೆ

ಕೆಂಪು ರಥ ಹೂ

ಗೊರಂಟಿಗೆ

ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲು

ಬರಡು ಮೈದಾನ

ಗಾಳಿ ಮರ

ಕಡ್ಡಿಯಂಥ ಎಲೆ

ಮುರುಕು ಬೇಲಿ

ಸಾರಿಸಿದ ಅಂಗಳ

ನಾವೇ ನೆಟ್ಟ ಗಿಡ

ಹಳದಿ ಚಿಟ್ಟೆ

ಹಳೇ ಹೂಜಿ

ಪಾರಿವಾಳದ ಗೂಡು

ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಕತ್ತು

ಹಿಕ್ಕೆ-ಪುಕ್ಕ

ಅಜ್ಜನ ಗಡ್ಡ

ಹಸಿರು ಲಂಗ

ಎರಡು ಜಡೆ

ವಿದ್ಯಾ ಟೀಚರ್

ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ಟೇಜು

ತಲೆ ತುಂಬಾ ಹೂ

ಹೆಣ್ಣೆದ ಮಡಲು

ಚಪ್ಪರದ ಸಂಭ್ರಮ

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ನಾಟಕ

ನೀರ್ಕಡ್ಡಿ

ಮರದ ಸ್ಲೇಟು

ಮಗ್ಗಿ ಪುಸ್ತಕ

ಪುಣ್ಯಕೋಟಿ ಕಥೆ

ಅಳುಬರಿಸಿದ ಗಾಯ

ಅಡಿಕೋಲಿನ ಪೆಟ್ಟು

- ಮುಕ್ತತೆ

- ಮುಗ್ದತೆ

- ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

'ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ'

- ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆ

14/11/2012

ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ

ಹರಿಯ ಬೇಕು

ಹಂಚ ಬೇಕು

ಚೀರಿ-ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ

ನಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ  ಚಿಪ್ಪ;

ರಂಧ್ರವೂ ಇಲ್ಲದ್ದಲ್ಲಿ

ಬಂಧಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು;

ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವ ಮೊದಲು

ತಲೆ ಸಿಡಿಯುವ ಮೊದಲೇ

ಹರಿಯ ಬೇಕು ಅದು

ಹರಿಯ ಬೇಕು

ನಿಂತ ನೀರಾಗದೆ

ಕೊಳೆಯದೇ ನಾರದೆ

ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ, ತಳಮುಟ್ಟಿ

ಮೇಲೆದ್ದು ನಿಲ್ಲದೇ

ಸೆಳವಿನಾಚೆ, ಎಳವಿನಾಚೆ

ಭೋರ್ಗರೆವ ಸಮುದ್ರದಾಚೆ

ಮತ್ತೂ ನಿಲ್ಲದೆ,

ದಿಗಂತದತ್ತ..

ಹರಿಯ ಬೇಕು..

ಹರಿಯ ಬೇಕು..

3/5/2013

ನಿರಂತರ

ಓಡುತ್ತೇನೆ.

ಒಂದೇಸಮನೆ; ಏದುಸಿರುಬಿಡುತ್ತಾ.

ಧವಗುಟ್ಟುವ ಎದೆಯೊಳಗೆ

ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರತೀ ಉಸಿರಿನ ನಡುವಿನ

ಸಣ್ಣ ಜಾಗದಲಿ 

ಕಣ್ಣು-ಕಣ್ಣುಗಳು 

ಸಂಧಿಯಾಗದ್ದಲ್ಲಿ

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ
ಮೌನದಡಿಯಲ್ಲಿ
ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಚರ್ಮದೊಳಗೆ

ನೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿನ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗೆ

ಮುದುಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಓಡುತ್ತೇನೆ.

ಪುನ: ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ

ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ

ಸೋತು ನೋಯುವವರೆಗೆ.

ದಣಿದು ಬೀಳುವವರೆಗೆ.

ಬಾಯಾರುವವರೆಗೆ.

ಮತ್ತೆ?

ಮತ್ತೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಮೀಟುತ್ತದೆ.

ತುಡಿಯುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ

ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಪಂಚದ ವರ್ತುಲತೆ

ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ವಾಸ್ತವತೆ.

ನಿಧಾನಕ್ಕೆ 

ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಆದರೂ

ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ

ಒಸರುತ್ತೇನೆ.

ಜಿನುಗುತ್ತೇನೆ.

ಆತ್ಮದೊಳಗಿಂದ 

ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ

ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ

ಕುಟುಕುತ್ತೇನೆ.

ಮಿಡಿಯುತ್ತಲೇ 

ಇರುತ್ತೇನೆ.

ನಿರಂತರ.

26/3/2014

ಅವರಿಬ್ಬರು-೨

"ನಂಗೆ ನೀನು ಇಷ್ಟ,

ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾಗು ಪ್ಲೀಸ್"

ಅವನು ಕೇಳಿದ್ದ.

"..."

"ಕೆಂಪು ಮೋಡ ನೋಡಲ್ಲಿ.."

"ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು!"

"ಆ ಹೂಎಷ್ಟು ಚಂದಇದೆಅಲ್ವಾ?"

ಅವನು ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದ. 

"ಬೇಗಬಾ ಅದೀಗ ಹಾರಿಹೋಗ್ತದೆ..." 

"ಹೇ, ಇದ್ಹೇಗೆ ಕಾಣ್ತದೆ!?"

"ಚಂದ ಉಂಟಾ?"

"..."

ನಿರುತ್ತರ.

"ನಿಂಗಿಷ್ಟಇಲ್ಲಾದ್ರೆ ಇರ್ಲಿಬಿಡು.

ಈಗೆಂತಾದ್ರು ಮಾತಾಡು ಪ್ಲೀಸ್" 

ಮೌನ.

.

.

.

"ಹ್ಹಹ್ಹಹ್ಹಹ್ಹಹ್ಹಾ..."

ಜೋರಾಗಿ ನಗು

ಇಬ್ಬರದ್ದೂ.

"ಬರೀ ಬುದ್ದುನೀನು ಆಯ್ತಾ?"

ಮತ್ತೆ ಮೌನಿ ಅವ.

"ವಾಪಸ್ ಶುರು ಮಾಡ್ಬೇಡ.

ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತಾಡೂ..."

"...ನಂಗೆ ನೀನು ಇಷ್ಟ,

ನನ್ನಗೆಳತಿಯಾಗು ಪ್ಲೀಸ್.."

"..."

"..."

"..."

ಅಪೂರ್ಣ.



17/10/2013

ಅವರಿಬ್ಬರು-೧

ಅವನಿಗವಳು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ
ಅವಳೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದಳು.

ಮೇಲಿನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು

ಸೂಫೀ ಹಾಡು ಹಾಡಿದಳು

ಮೋಡ ಮಾಗಿತ್ತು 

ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು

ಮೂಕಿಯಾಗಿದ್ದಳು

ಸುಂದರಕಣ್ಣು,

ಕಿವಿಯೋಲೆ,

ಸೆರಗು ಸರಿದಿತ್ತು

ಹಣೆ ಕಂಡಿತ್ತು 

ಕಿಂಡಿ ಸಂದಿನ ಗೂಡು 

ಸ್ವಚ್ಛಗೊಂಡಿತ್ತು.

9/2/2013

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು ನಾನು

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು ನಾನು.

ಮೋಡ ಮುಸುಕಿದ  ಸಂಜೆಗತ್ತಲು

ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಕಳೆಯಲು ಒಂದುಕ್ಷಣ

ಝಗಮಗಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ

ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿರಲೊಂದು ಕ್ಷಣ.

ಉಸಿರಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಅಮುಕಿಹಿಡಿದಿರುವ

ನೋವಲ್ಲಿ ನಾವಾಗಲೊಂದು ಕ್ಷಣ.

ಒತ್ತರಿಸಿಬರುವ ನೆನೆಪುಗಳೊಂದಿಗೆ

ಮತ್ತೆ ಬದುಕಲು ಒಂದುಕ್ಷಣ.

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು ನಾನು

ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ

ಬೆತ್ತಲಾಗಲೊಂದು ಕ್ಷಣ,

ಕೋಣೆಯ ಕತ್ತಲ ಕೋನೆಯಲ್ಲಿ

ಅತ್ತು ಕರಗಲೊಂದುಕ್ಷಣ,

ಸಾವಿನ ಭೀತಿಯ ಹೊತ್ತು ತರುವ 

ನಗಾರಿಯನ್ನಾಲಿಸಿ ಒಂದುಕ್ಷಣ

ಅನೂಹ್ಯ ಅವಾಚ್ಯ ಅಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ 

ಉಸಿರನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾ ಒಂದುಕ್ಷಣ

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು ನಾನು 

ದೂರದ ತಾರಾನಗರಿಯಲ್ಲಿ 

ಕನಸನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಾ ಒಂದುಕ್ಷಣ

ಕಾಣದ ದೇವರ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ 

ತಲೆಯನ್ನು ಆನಿಸಿ ಒಂದುಕ್ಷಣ.

ಹೆಜ್ಜೆಯ ಅಳಿಸುವ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ

ನೆಲೆಯನರಸುತ್ತಾ ಒಂದುಕ್ಷಣ.

ಮೌನಿಯಾಗಬೇಕು ನಾನು 

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು 

ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗಲೊಂದು ಕ್ಷಣ

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ನಿಗೂಢತೆಗಳ

ತಾಕಿ ತಡಕಾಡಲೊಂದು ಕ್ಷಣ

ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣ ಪರದೆಯ

ಸರಿಸಿ ಇಣುಕಲು ಒಂದು ಕ್ಷಣ 

ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ಬಿಂದುವಲ್ಲಿ

ಒಂದಾಗಲೊಂದು ಕ್ಷಣ

ನಾನುನಾನಾಗಿರಲೊಂದು ಕ್ಷಣ.

20/6/2011

ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆ

ಅದೊಂದು

ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆ

ಕೊನೆಗೊಂಡೂ ಕೊನೆಯಾಗದ್ದು

ತಿಳಿಗೊಂಡೂ ಮರೆಯಾಗದ್ದು

ಬಿಟ್ಟೆಯಷ್ಟಿದ್ದೂ ಬೆಟ್ಟವಾದದ್ದು 

ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿಸಿದ್ದು 

ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿಸಿದ್ದು 

ನಗು ಮಿಂಚಿಸಿದ್ದು 

ಮುದುಡಿಸಿದ್ದು 

ಹಂಗಿಸಿದ್ದು 

ಸುಮ್ಮನೆ ಅಳು ಬರಿಸಿದ್ದು 

ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ ಎಂದಷ್ಟೂ 

ಇದೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು

ಅದೆಲ್ಲಿಯೋ ಶುರುವಾದದ್ದು 

ಅದೆತ್ತಲೋ ಸಾಗಿದ್ದು 

ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ್ದು 

ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ್ದು  

ಮಾತ ಮೀರಿದ್ದೂ 

ಮೌನ ಸಹಿಸದ್ದು 

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ್ದು...

ನಿನ್ನ ನೆನಪು;

ಅದೊಂದು

ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆ....

16/12/2012